خوش آمدید

جستجو

تبلیغات





سید رودباری، اولین شهیدی که طلایه دار نهضت حضرت امام خمینی(ره) شد

    سید یونس حسینی آغوزبنی وقتی که امام خمینی در سال ۱۳۴۲ از او به عنوان سید یونس رودباری یاد کرد، از آن تاریخ به سید یونس رودباری معروف شد.

    روستای آغوزبن در شش کیلومتری شرق شهرستان رودبار در جنوب استان گیلان واقع شده و اغلب مردم این روستا، حسینی و سادات هستند. روستای آغوزبن در شیب تندی بر بالای دره سفیدرود در منتهی الیه شهر رودبار بطرف رشت قرار دارد و می توان این روستا را طبقه بالای روستای گلورز دانست.

    وقتی خودرو از خلیل آباد جاده اصلی را به سوی زادگاه و آرامگاه اولین شهید نهضت امام خمینی (ره) ترک می کند و از سربالایی گلدیان بالا می رود، همچون هواپیما اوج می گیرد و پس از ۲۰ دقیقه در لبه پرتگاهی قرار می گیرد که رودخانه سفیدرود چون رشته باریک و کوچک زیر پا نمایان می شود و شاید این مسیر را بتوان مرتفع ترین ارتفاع از قعر رودخانه سفیدرود در طول مسیر این رودخانه به حساب آورد.

    در ابتدای روستای زیبا و با مناظر طبیعی و چشم اندازهای فوق العاده آغوزبن، دو گنبد و زیارتگاه یکی امام زاده حسین معروف به شازده حسین و دیگری آرامگاه سید یونس رودباری خودنمایی می کنند؛ امام زاده حسین از دیرباز جایگاه والایی بین اهالی دارد و از زیارتگاه های مردمان این منطقه محسوب می شد، آرامگاه سید یونس نیز به آن اضافه شده است.

    این روستا در شیب تندی در بخش انتهایی شرقی جنگل های هیرکانی واقع شده؛ جنگل هایی که در مسیر حرکت به دشت قزوین و مرکز ایران در پشت سر شما جا می مانند و دره ها و تپه های خشک و تفتیده کویری جایگزین چشم اندازهای مه آلود و سبز می شوند.

    این روستا از یک سو، روی به نمناک شمال و از سوی دیگر روی به خشکی مرکز ایران دارد؛ از این روستا رودخانه کوچکی جریان دارد که شتابان و لغزان شیب تند و صخره های پایین دست را می پیماید تا خود را به سفیدرود برساند و در دریای خزر آرام گیرد.

    بخش شمالی این روستا نیز با روستای نسفی همسایه است، روستایی که آثار تمدنی مارلیک در دره گوهررود در سال ۱۳۴۰ کشف شد و هنوز رازهای سر به مهر زیادی را در خود پنهان دارد.

    برغم چشم اندازهای زیبای دره سفیدرود و قله های کله قندی اطراف آغوزبن، گویی همه چیز در این سراشیبی میل به سقوط به پایین و پیوستن به سفیدرود دارند.

    سید یونس در این روستا به دنیا آمد و در میان رنج و محرومیت های مردمان خونگرم و مهربان این روستا، بزرگ شد؛ مردمانی که داشتن گاو و گوسفند و کشت گندم و جو کار اصلی آنان محسوب می شود.

    در فرهنگ این روستاییان، تنبلی و بیکاری جایی ندارد؛ کار و تلاش برای امرار معاش بین آنها عبادت محسوب می شود و کار در این روستا، کوچک و بزرگ نمی شناسد؛ همه باید از سحرگاهان تا بامدادان تلاش کنند.

    در روستای سید یونس، برخی کارها بین اعضای خانواده مشترک است و بطور سنتی تقسیم می شود و هیچ کس قادر نیست از هنجارها تخطی کند؛ فصل درو و برداشت محصول گندم و یا جو همه اعم از زن و مرد، کودک و جوان دوش به دوش هم و در دست هم، شب و روز نمی شناسند.

    سید یونس در این روستایی رشد یافت، در میان چنین مردمانی ساده و صمیمی که بن مایه و باورهای مذهبی و سنتی در آنها قوی است، روزگار کودکی و نوجوانی را طی کرد.

    همه سعی و تلاش ها برای لقمه ای نان جو بود و برغم تلاش های طاقت فرسا ، محصولات و تولیدات روستا ارزشی نداشت و مردم با کمترین درآمد روزگار می گذراندند.

    سیدیونس ناچار بود که دوره کودکی را پا به پای بزرگترها کار کند، در دروی گندم شرکت کند و دام ها را به جنگل ببرد ، هیزم بیاورد و در کوبیدن خرمن به یاری پدر و مادر بشتابد.


    این مطلب تا کنون 6 بار بازدید شده است.
    منبع
    برچسب ها : روستا ,یونس ,روستای ,سفیدرود ,رودخانه ,امام ,یونس رودباری ,زاده حسین ,مرکز ایران ,امام زاده ,رودخانه سفیدرود ,
    سید رودباری، اولین شهیدی که طلایه دار نهضت حضرت امام خمینی(ره) شد

تبلیغات


    محل نمایش تبلیغات شما

پربازدیدترین مطالب

آمار

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده